πρὸ τοῦ μέν, ἔτʼ ἐμοῦ παιδὸς ὄντος, οὑτοσί.Σωκράτηςἀγρεῖος εἶ καὶ σκαιός.Στρεψιάδηςοὐ γὰρ ᾠζυρὲτούτων ἐπιθυμῶ μανθάνειν οὐδέν.Σωκράτηςτί δαί;Στρεψιάδηςἐκεῖνʼ ἐκεῖνο, τὸν ἀδικώτατον λόγον.Σωκράτηςἀλλʼ ἕτερα δεῖ σε πρότερα τούτου μανθάνειν,τῶν τετραπόδων ἅττʼ ἐστὶν ὀρθῶς ἄρρενα.Στρεψιάδηςἀλλʼ οἶδʼ ἔγωγε τἄρρενʼ, εἰ μὴ μαίνομαι·κριὸς τράγος ταῦρος κύων ἀλεκτρυών.Σωκράτηςὁρᾷς ὃ πάσχεις; τήν τε θήλειαν καλεῖςἀλεκτρυόνα κατὰ ταὐτὸ καὶ τὸν ἄρρενα.Στρεψιάδηςπῶς δὴ φέρʼ;Σωκράτηςὅπως; ἀλεκτρυὼν κἀλεκτρυών.Στρεψιάδηςνὴ τὸν Ποσειδῶ. νῦν δὲ πῶς με χρὴ καλεῖν;Σωκράτηςἀλεκτρύαιναν, τὸν δʼ ἕτερον ἀλέκτορα.Στρεψιάδηςἀλεκτρύαιναν; εὖ γε νὴ τὸν Ἀέρα·ὥστʼ ἀντὶ τούτου τοῦ διδάγματος μόνουδιαλφιτώσω σου κύκλῳ τὴν κάρδοπον.Σωκράτηςἰδοὺ μάλʼ αὖθις τοῦθʼ ἕτερον· τὴν κάρδοπον