ζητοῦσʼ ἦλθʼ, ἤν που ʼπιτύχῃ θεαταῖς οὕτω σοφοῖς·γνώσεται γάρ, ἤνπερ ἴδῃ, τἀδελφοῦ τὸν βόστρυχον.ὡς δὲ σώφρων ἐστὶ φύσει σκέψασθʼ· ἥτις πρῶτα μὲνοὐδὲν ἦλθε ῥαψαμένη σκυτίον καθειμένονἐρυθρὸν ἐξ ἄκρου παχύ, τοῖς παιδίοις ἵνʼ ᾖ γέλως·οὐδʼ ἔσκωψε τοὺς φαλακρούς, οὐδὲ κόρδαχʼ εἵλκυσεν,οὐδὲ πρεσβύτης ὁ λέγων τἄπη τῇ βακτηρίᾳτύπτει τὸν παρόντʼ ἀφανίζων πονηρὰ σκώμματα,οὐδʼ εἰσῇξε δᾷδας ἔχουσʼ, οὐδʼ ἰοὺ ἰοὺ βοᾷ,ἀλλʼ αὑτῇ καὶ τοῖς ἔπεσιν πιστεύουσʼ ἐλήλυθεν.κἀγὼ μὲν τοιοῦτος ἀνὴρ ὢν ποιητὴς οὐ κομῶ,οὐδʼ ὑμᾶς ζητῶ ʼξαπατᾶν δὶς καὶ τρὶς ταὔτʼ εἰσάγων,ἀλλʼ ἀεὶ καινὰς ἰδέας ἐσφέρων σοφίζομαι,οὐδὲν ἀλλήλαισιν ὁμοίας καὶ πάσας δεξιάς·ὃς μέγιστον ὄντα Κλέωνʼ ἔπαισʼ ἐς τὴν γαστέρα,κοὐκ ἐτόλμησʼ αὖθις ἐπεμπηδῆσʼ αὐτῷ κειμένῳ.οὗτοι δʼ, ὡς ἅπαξ παρέδωκεν λαβὴν Ὑπέρβολος,τοῦτον δείλαιον κολετρῶσʼ ἀεὶ καὶ τὴν μητέρα.Εὔπολις μὲν τὸν Μαρικᾶν πρώτιστον παρείλκυσενἐκστρέψας τοὺς ἡμετέρους Ἱππέας κακὸς κακῶς,