οὔκ, ἀλλὰ γυμνοὺς εἰσιέναι νομίζεται.Στρεψιάδηςἀλλʼ οὐχὶ φωράσων ἔγωγʼ εἰσέρχομαι.Σωκράτηςκατάθου. τί ληρεῖς;Στρεψιάδηςεἰπὲ δή νύν μοι·Σωκράτηςτὸ τί;Στρεψιάδηςἢν ἐπιμελὴς ὦ καὶ προθύμως μανθάνω,τῷ τῶν μαθητῶν ἐμφερὴς γενήσομαι;Σωκράτηςοὐδὲν διοίσεις Χαιρεφῶντος τὴν φύσιν.Στρεψιάδηςοἴμοι κακοδαίμων ἡμιθνὴς γενήσομαι.Σωκράτηςοὐ μὴ λαλήσεις, ἀλλʼ ἀκολουθήσεις ἐμοὶἀνύσας τι δευρὶ θᾶττον;Στρεψιάδηςἐς τὼ χεῖρέ νυνδός μοι μελιτοῦτταν πρότερον· ὡς δέδοικʼ ἐγὼεἴσω καταβαίνων ὥσπερ ἐς Τροφωνίου.Σωκράτηςχώρει· τί κυπτάζεις ἔχων περὶ τὴν θύραν;
Χορόςἀλλʼ ἴθι χαίρων τῆς ἀνδρείαςοὕνεκα ταύτης.εὐτυχία γένοιτο τἀνθρώπῳ,ὅτι προήκωνἐς βαθὺ τῆς ἡλικίας