εὐστέφανοί τε θεῶν θυσίαι θαλίαι τε,παντοδαπαῖς ἐν ὥραις,ἦρί τʼ ἐπερχομένῳ Βρομία χάρις,εὐκελάδων τε χορῶν ἐρεθίσματα,καὶ μοῦσα βαρύβρομος αὐλῶν.

Στρεψιάδηςπρὸς τοῦ Διὸς ἀντιβολῶ σε φράσον, τίνες εἴσʼ ὦ Σώκρατες αὗταιαἱ φθεγξάμεναι τοῦτο τὸ σεμνόν; μῶν ἡρῷναί τινές εἰσιν;Σωκράτηςἥκιστʼ ἀλλʼ οὐράνιαι Νεφέλαι μεγάλαι θεαὶ ἀνδράσιν ἀργοῖς·αἵπερ γνώμην καὶ διάλεξιν καὶ νοῦν ἡμῖν παρέχουσινκαὶ τερατείαν καὶ περίλεξιν καὶ κροῦσιν καὶ κατάληψιν.Στρεψιάδηςταῦτʼ ἄρʼ ἀκούσασʼ αὐτῶν τὸ φθέγμʼ ἡ ψυχή μου πεπότηται,καὶ λεπτολογεῖν ἤδη ζητεῖ καὶ περὶ καπνοῦ στενολεσχεῖν,καὶ γνωμιδίῳ γνώμην νύξασʼ ἑτέρῳ λόγῳ ἀντιλογῆσαι·ὥστʼ εἴ πως ἔστιν ἰδεῖν αὐτὰς ἤδη φανερῶς ἐπιθυμῶ.Σωκράτηςβλέπε νυν δευρὶ πρὸς τὴν Πάρνηθʼ· ἤδη γὰρ ὁρῶ κατιούσαςἡσυχῇ αὐτάς.Στρεψιάδηςφέρε ποῦ; δεῖξον.Σωκράτηςχωροῦσʼ αὗται πάνυ πολλαὶδιὰ τῶν κοίλων καὶ τῶν δασέων, αὗται πλάγιαι.Στρεψιάδηςτί τὸ χρῆμα;