ἅττʼ ἐστὶν ὀρθῶς;Στρεψιάδηςνὴ Δίʼ εἴπερ ἔστι γε.Σωκράτηςκαὶ ξυγγενέσθαι ταῖς Νεφέλαισιν ἐς λόγους,ταῖς ἡμετέραισι δαίμοσιν;Στρεψιάδηςμάλιστά γε.Σωκράτηςκάθιζε τοίνυν ἐπὶ τὸν ἱερὸν σκίμποδα.Στρεψιάδηςἰδοὺ κάθημαι.Σωκράτηςτουτονὶ τοίνυν λαβὲτὸν στέφανον.Στρεψιάδηςἐπὶ τί στέφανον; οἴμοι Σώκρατεςὥσπερ με τὸν Ἀθάμανθʼ ὅπως μὴ θύσετε.Σωκράτηςοὔκ, ἀλλὰ ταῦτα πάντα τοὺς τελουμένουςἡμεῖς ποιοῦμεν.Στρεψιάδηςεἶτα δὴ τί κερδανῶ;Σωκράτηςλέγειν γενήσει τρῖμμα κρόταλον παιπάλη.ἀλλʼ ἔχʼ ἀτρεμί.

Στρεψιάδηςμὰ τὸν Δίʼ οὐ ψεύσει γέ με·καταπαττόμενος γὰρ παιπάλη γενήσομαι.

Σωκράτηςεὐφημεῖν χρὴ τὸν πρεσβύτην καὶ τῆς εὐχῆς ἐπακούειν.ὦ δέσποτʼ ἄναξ ἀμέτρητʼ Ἀήρ, ὃς ἔχεις τὴν γῆν μετέωρον,