ὁπόσοις ὀφείλω καὶ λογίσωμαι τοὺς τόκους.φέρʼ ἴδω τί ὀφείλω; δώδεκα μνᾶς Πασίᾳ.τοῦ δώδεκα μνᾶς Πασίᾳ; τί ἐχρησάμην;ὅτʼ ἐπριάμην τὸν κοππατίαν. οἴμοι τάλας,εἴθʼ ἐξεκόπην πρότερον τὸν ὀφθαλμὸν λίθῳ.ΦειδιππίδηςΦίλων ἀδικεῖς· ἔλαυνε τὸν σαυτοῦ δρόμον.Στρεψιάδηςτοῦτʼ ἔστι τουτὶ τὸ κακὸν ὅ μʼ ἀπολώλεκεν·ὀνειροπολεῖ γὰρ καὶ καθεύδων ἱππικήν.Φειδιππίδηςπόσους δρόμους ἐλᾷ τὰ πολεμιστήρια;Στρεψιάδηςἐμὲ μὲν σὺ πολλοὺς τὸν πατέρʼ ἐλαύνεις δρόμους.ἀτὰρ τί χρέος ἔβα με μετὰ τὸν Πασίαν;τρεῖς μναῖ διφρίσκου καὶ τροχοῖν Ἀμυνίᾳ.Φειδιππίδηςἄπαγε τὸν ἵππον ἐξαλίσας οἴκαδε.Στρεψιάδηςἀλλʼ ὦ μέλʼ ἐξήλικας ἐμέ γʼ ἐκ τῶν ἐμῶν,ὅτε καὶ δίκας ὤφληκα χἄτεροι τόκουἐνεχυράσεσθαί φασιν.Φειδιππίδηςἐτεὸν ὦ πάτερτί δυσκολαίνεις καὶ στρέφει τὴν νύχθʼ ὅλην;Στρεψιάδηςδάκνει μὲ δήμαρχός τις ἐκ τῶν στρωμάτων.Φειδιππίδηςἔασον ὦ δαιμόνιε καταδαρθεῖν τί με.