πῶς δή; δίδαξον γὰρ τί μʼ ἐκ τούτων ἐπωφελήσεις.Φειδιππίδηςτὴν μητέρʼ ὥσπερ καὶ σὲ τυπτήσω.Στρεψιάδηςτί φῄς, τί φῂς σύ;τοῦθʼ ἕτερον αὖ μεῖζον κακόν.Φειδιππίδηςτί δʼ ἢν ἔχων τὸν ἥττω
Φειδιππίδηςλόγον σε νικήσω λέγωντὴν μητέρʼ ὡς τύπτειν χρεών;Στρεψιάδηςτί δʼ ἄλλο γʼ ἢν ταυτὶ ποιῇς,οὐδέν σε κωλύσει σεαυτὸνἐμβαλεῖν ἐς τὸ βάραθρονμετὰ Σωκράτουςκαὶ τὸν λόγον τὸν ἥττω.
Στρεψιάδηςταυτὶ διʼ ὑμᾶς ὦ Νεθέλαι πέπονθʼ ἐγώ,ὑμῖν ἀναθεὶς ἅπαντα τἀμὰ πράγματα.Χορόςαὐτὸς μὲν οὖν σαυτῷ σὺ τούτων αἴτιος,στρέψας σεαυτὸν ἐς πονηρὰ πράγματα.Στρεψιάδηςτί δῆτα ταῦτʼ οὔ μοι τότʼ ἠγορεύετε,ἀλλʼ ἄνδρʼ ἄγροικον καὶ γέροντʼ ἐπῄρετε;Χορόςἡμεῖς ποιοῦμεν ταῦθʼ ἑκάστοθʼ ὅταν τινὰ