θύραζέ μʼ, ἀλλὰ πνιγόμενοςαὐτοῦ ʼποίησα κακκᾶν.
Χορόςοἶμαί γε τῶν νεωτέρων τὰς καρδίαςπηδᾶν ὅ τι λέξει.εἰ γὰρ τοιαῦτά γʼ οὗτος ἐξειργασμένοςλαλῶν ἀναπείσει,τὸ δέρμα τῶν γεραιτέρων λάβοιμεν ἂνἀλλʼ οὐδʼ ἐρεβίνθου.
Χορόςσὸν ἔργον ὦ καινῶν ἐπῶν κινητὰ καὶ μοχλευτὰπειθώ τινα ζητεῖν, ὅπως δόξεις λέγειν δίκαια.
Φειδιππίδηςὡς ἡδὺ καινοῖς πράγμασιν καὶ δεξιοῖς ὁμιλεῖν,καὶ τῶν καθεστώτων νόμων ὑπερφρονεῖν δύνασθαι.ἐγὼ γὰρ ὅτε μὲν ἱππικῇ τὸν νοῦν μόνῃ προσεῖχον,οὐδʼ ἂν τρίʼ εἰπεῖν ῥήμαθʼ οἷός τʼ ἦν πρὶν ἐξαμαρτεῖν·νυνὶ δʼ ἐπειδή μʼ οὑτοσὶ τούτων ἔπαυσεν αὐτός,γνώμαις δὲ λεπταῖς καὶ λόγοις ξύνειμι καὶ μερίμναις,οἶμαι διδάξειν ὡς δίκαιον τὸν πατέρα κολάζειν.Στρεψιάδηςἵππευε τοίνυν νὴ Δίʼ, ὡς ἔμοιγε κρεῖττόν ἐστινἵππων τρέφειν τέθριππον ἢ τυπτόμενον ἐπιτριβῆναι.