ἀδελφὸς ὦλεξίκακε τὴν ὁμομητρίαν ἀδελφήν.κἀγὼ οὐκέτʼ ἐξηνεσχόμην, ἀλλʼ εὐθέως ἀράττωπολλοῖς κακοῖς καἰσχροῖσι· κᾆτʼ ἐντεῦθεν, οἷον εἰκός,ἔπος πρὸς ἔπος ἠρειδόμεσθʼ· εἶθʼ οὗτος ἐπαναπηδᾶ,κἄπειτʼ ἔφλα με κἀσπόδει κἄπνιγε κἀπέθλιβεν.Φειδιππίδηςοὔκουν δικαίως, ὅστις οὐκ Εὐριπίδην ἐπαινεῖςσοφώτατον;Στρεψιάδηςσοφώτατόν γʼ ἐκεῖνον·ὦ — τί σʼ εἴπω;ἀλλʼ αὖθις αὖ τυπτήσομαι.Φειδιππίδηςνὴ τὸν Δίʼ ἐν δίκῃ γʼ ἄν.Στρεψιάδηςκαὶ πῶς δικαίως; ὅστις ὦ ʼναίσχυντέ σʼ ἐξέθρεψα,αἰσθανόμενός σου πάντα τραυλίζοντος, ὅ τι νοοίης.εἰ μέν γε βρῦν εἴποις, ἐγὼ γνοὺς ἂν πιεῖν ἐπέσχον·μαμμᾶν δʼ ἂν αἰτήσαντος ἧκόν σοι φέρων ἂν ἄρτον·κακκᾶν δʼ ἂν οὐκ ἔφθης φράσας, κἀγὼ λαβὼν θύραζεἐξέφερον ἂν καὶ προὐσχόμην σε· σὺ δʼ ἐμὲ νῦν ἀπάγχων
Στρεψιάδηςβοῶντα καὶ κεκραγόθʼ ὅτιχεζητιῴην, οὐκ ἔτληςἔξω ʼξενεγκεῖν ὦ μιαρὲ