ὦ γείτονες καὶ ξυγγενεῖς καὶ δημόται,ἀμυνάθετέ μοι τυπτομένῳ πάσῃ τέχνῃ.οἴμοι κακοδαίμων τῆς κεφαλῆς καὶ τῆς γνάθου.ὦ μιαρὲ τύπτεις τὸν πατέρα;Φειδιππίδηςφήμʼ ὦ πάτερ.Στρεψιάδηςὁρᾶθʼ ὁμολογοῦνθʼ ὅτι με τύπτει.Φειδιππίδηςκαὶ μάλα.Στρεψιάδηςὦ μιαρὲ καὶ πατραλοῖα καὶ τοιχωρύχε.Φειδιππίδηςαὖθίς με ταὐτὰ ταῦτα καὶ πλείω λέγε.ἆρʼ οἶσθʼ ὅτι χαίρω πόλλʼ ἀκούων καὶ κακά;Στρεψιάδηςὦ λακκόπρωκτε.Φειδιππίδηςπάττε πολλοῖς τοῖς ῥόδοις.Στρεψιάδηςτὸν πατέρα τύπτεις;Φειδιππίδηςκἀποφανῶ γε νὴ Δίαὡς ἐν δίκῃ σʼ ἔτυπτον.Στρεψιάδηςὦ μιαρώτατε,καὶ πῶς γένοιτʼ ἂν πατέρα τύπτειν ἐν δίκῃ;Φειδιππίδηςἔγωγʼ ἀποδείξω καί σε νικήσω λέγων.Στρεψιάδηςτουτὶ σὺ νικήσεις;