πῶς οὖν γέρων ὢν κἀπιλήσμων καὶ βραδὺςλόγων ἀκριβῶν σχινδαλάμους μαθήσομαι;ἰτητέον. τί ταῦτʼ ἔχων στραγγεύομαι,ἀλλʼ οὐχὶ κόπτω τὴν θύραν; παῖ παιδίον.Μαθητήςβάλλʼ ἐς κόρακας· τίς ἐσθʼ ὁ κόψας τὴν θύραν;ΣτρεψιάδηςΦείδωνος υἱὸς Στρεψιάδης Κικυννόθεν.Μαθητήςἀμαθής γε νὴ Δίʼ ὅστις οὑτωσὶ σφόδραἀπεριμερίμνως τὴν θύραν λελάκτικαςκαὶ φροντίδʼ ἐξήμβλωκας ἐξηυρημένην.Στρεψιάδηςσύγγνωθί μοι· τηλοῦ γὰρ οἰκῶ τῶν ἀγρῶν.ἀλλʼ εἰπέ μοι τὸ πρᾶγμα τοὐξημβλωμένον.Μαθητήςἀλλʼ οὐ θέμις πλὴν τοῖς μαθηταῖσιν λέγειν.Στρεψιάδηςλέγε νυν ἐμοὶ θαρρῶν· ἐγὼ γὰρ οὑτοσὶἥκω μαθητὴς ἐς τὸ φροντιστήριον.Μαθητήςλέξω. νομίσαι δὲ ταῦτα χρὴ μυστήρια.ἀνήρετʼ ἄρτι Χαιρεφῶντα Σωκράτηςψύλλαν ὁπόσους ἅλλοιτο τοὺς αὑτῆς πόδας·δακοῦσα γὰρ τοῦ Χαιρεφῶντος τὴν ὀφρῦνἐπὶ τὴν κεφαλὴν τὴν Σωκράτους ἀφήλατο.Στρεψιάδηςπῶς δῆτα διεμέτρησε;