σὺ δὲ νὴ τὸν Ἑρμῆν προσκεκλήσεσθαί γέ μοι,εἰ μὴ ʼποδώσεις τἀργύριον.Στρεψιάδηςκάτειπέ νυν,πότερα νομίζεις καινὸν ἀεὶ τὸν Δίαὕειν ὕδωρ ἑκάστοτʼ, ἢ τὸν ἥλιονἕλκειν κάτωθεν ταὐτὸ τοῦθʼ ὕδωρ πάλιν;Αμυνίαςοὐκ οἶδʼ ἔγωγʼ ὁπότερον, οὐδέ μοι μέλει.Στρεψιάδηςπῶς οὖν ἀπολαβεῖν τἀργύριον δίκαιος εἶ,εἰ μηδὲν οἶσθα τῶν μετεώρων πραγμάτων;Αμυνίαςἀλλʼ εἰ σπανίζεις, τἀργυρίου μοι τὸν τόκονἀπόδοτε·Στρεψιάδηςτοῦτο δʼ ἔσθʼ ὁ τόκος τί θηρίον;Αμυνίαςτί δʼ ἄλλο γʼ ἢ κατὰ μῆνα καὶ καθʼ ἡμέρανπλέον πλέον τἀργύριον ἀεὶ γίγνεταιὑπορρέοντος τοῦ χρόνου;Στρεψιάδηςκαλῶς λέγεις.τί δῆτα; τὴν θάλατταν ἔσθʼ ὅτι πλείονανυνὶ νομίζεις ἢ πρὸ τοῦ;Αμυνίαςμὰ Δίʼ ἀλλʼ ἴσην.οὐ γὰρ δίκαιον πλείονʼ εἶναι.