ἐπὶ τοῦ προσώπου τʼ ἐστὶν Ἀττικὸν βλέπος.νῦν οὖν ὅπως σώσεις μʼ, ἐπεὶ κἀπώλεσας.
Φειδιππίδηςφοβεῖ δὲ δὴ τί;Στρεψιάδηςτὴν ἕνην τε καὶ νέαν.Φειδιππίδηςἕνη γάρ ἐστι καὶ νέα τις ἡμέρα;Στρεψιάδηςεἰς ἥν γε θήσειν τὰ πρυτανεῖά φασί μοι.Φειδιππίδηςἀπολοῦσʼ ἄρʼ αὔθʼ οἱ θέντες· οὐ γὰρ ἔσθʼ ὅπωςμίʼ ἡμέρα γένοιτʼ ἂν ἡμέρα δύο.Στρεψιάδηςοὐκ ἂν γένοιτο;Φειδιππίδηςπῶς γάρ; εἰ μή πέρ γʼ ἅμααὑτὴ γένοιτʼ ἂν γραῦς τε καὶ νέα γυνή.Στρεψιάδηςκαὶ μὴν νενόμισταί γʼ.Φειδιππίδηςοὐ γάρ, οἶμαι, τὸν νόμονἴσασιν ὀρθῶς ὅ τι νοεῖ.Στρεψιάδηςνοεῖ δὲ τί;Φειδιππίδηςὁ Σόλων ὁ παλαιὸς ἦν φιλόδημος τὴν φύσιν.Στρεψιάδηςτουτὶ μὲν οὐδέν πω πρὸς ἕνην τε καὶ νέαν.Φειδιππίδηςἐκεῖνος οὖν τὴν κλῆσιν ἐς δύʼ ἡμέραςἔθηκεν, ἔς γε τὴν ἕνην τε καὶ νέαν,