αὐτοί τε καὶ τἀρχαῖα καὶ τόκοι τόκων·οὐδὲν γὰρ ἄν με φλαῦρον ἐργάσαισθʼ ἔτι,οἷος ἐμοὶ τρέφεταιτοῖσδʼ ἐνὶ δώμασι παῖς,ἀμφήκει γλώττῃ λάμπων,πρόβολος ἐμός, σωτὴρ δόμοις, ἐχθροῖς βλάβη,λυσανίας πατρῴων μεγάλων κακῶν·ὃν κάλεσον τρέχων ἔνδοθεν ὡς ἐμέ.Σωκράτηςὦ τέκνον ὦ παῖ ἔξελθʼ οἴκων,ἄιε σοῦ πατρός.ὅδʼ ἐκεῖνος ἀνήρ.Στρεψιάδηςὦ φίλος ὦ φίλος.Σωκράτηςἄπιθι συλλαβών.Στρεψιάδηςἰὼ ἰὼ τέκνον, ἰὼ ἰοῦ ἰοῦ.ὡς ἥδομαί σου πρῶτα τὴν χρόαν ἰδών.νῦν μέν γʼ ἰδεῖν εἶ πρῶτον ἐξαρνητικὸςκἀντιλογικός, καὶ τοῦτο τοὐπιχώριονἀτεχνῶς ἐπανθεῖ, τὸ τί λέγεις σύ;
καὶ δοκεῖνἀδικοῦντʼ ἀδικεῖσθαι καὶ κακουργοῦντʼ οἶδʼ ὅτι·