καίτοι τίς ἀνδρειότερος ἦν;Δίκαιος Λόγοςταῦτʼ ἐστὶ ταῦτʼ ἐκεῖνα,ἃ τῶν νεανίσκων ἀεὶ διʼ ἡμέρας λαλούντωνπλῆρες τὸ βαλανεῖον ποιεῖ, κενὰς δὲ τὰς παλαίστρας.Ἄδικος Λόγοςεἶτʼ ἐν ἀγορᾷ τὴν διατριβὴν ψέγεις· ἐγὼ δʼ ἐπαινῶ.εἰ γὰρ πονηρὸν ἦν, Ὅμηρος οὐδέποτʼ ἂν ἐποίειτὸν Νέστορʼ ἀγορητὴν ἂν οὐδὲ τοὺς σοφοὺς ἅπαντας.ἄνειμι δῆτʼ ἐντεῦθεν ἐς τὴν γλῶτταν, ἣν ὁδὶ μὲνοὔ φησι χρῆναι τοὺς νέους ἀσκεῖν, ἐγὼ δέ φημι.καὶ σωφρονεῖν αὖ φησι χρῆναι· δύο κακὼ μεγίστω.ἐπεὶ σὺ διὰ τὸ σωφρονεῖν τῷ πώποτʼ εἶδες ἤδηἀγαθάν τι γενόμενον, φράσον, καί μʼ ἐξέλεγξον εἰπών.Δίκαιος Λόγοςπολλοῖς. ὁ γοῦν Πηλεὺς ἔλαβε διὰ τοῦτο τὴν μάχαιραν.Ἄδικος Λόγοςμάχαιραν; ἀστεῖόν γε κέρδος ἔλαβεν ὁ κακοδαίμων.Ὑπέρβολος δʼ οὑκ τῶν λύχνων πλεῖν ἢ τάλαντα πολλὰεἴληφε διὰ πονηρίαν, ἀλλʼ οὐ μὰ Δίʼ οὐ μάχαιραν.Δίκαιος Λόγοςκαὶ τὴν Θέτιν γʼ ἔγημε διὰ τὸ σωφρονεῖν ὁ Πηλεύς.Ἄδικος Λόγοςκᾆτʼ ἀπολιποῦσά γʼ αὐτὸν ᾤχετʼ· οὐ γὰρ ἦν ὑβριστὴςοὐδʼ ἡδὺς ἐν τοῖς στρώμασιν τὴν νύκτα παννυχίζειν·