εἰ μή μʼ ἀναπείσετʼ, ἀποθανεῖσθε τήμερον.ἡμεῖς δὲ δίδομεν· εἰ δὲ μή, πατούμενοιὑπὸ τοῦ γέροντος ὀκταπλάσιον χέζομεν.νῦν οὖν ἀνύσαντε φροντίσωμεν ὦγαθέ,ποίαν ὁδὸν νὼ τρεπτέον καὶ πρὸς τίνα.Νικίαςκράτιστʼ ἐκείνην τὴν μόλωμεν ὦγαθέ.Δημοσθένηςἀλλʼ οὐχ οἷόν τε τὸν Παφλαγόνʼ οὐδὲν λαθεῖν·ἐφορᾷ γὰρ οὗτος πάντʼ. ἔχει γὰρ τὸ σκέλοςτὸ μὲν ἐν Πύλῳ, τὸ δʼ ἓτερον ἐν τἠκκλησίᾳ.τοσόνδε δʼ αὐτοῦ βῆμα διαβεβηκότοςὁ πρωκτός ἐστιν αὐτόχρημʼ ἐν Χάοσιν,τὼ χεῖρʼ ἐν Αἰτωλοῖς, ὁ νοῦς δʼ ἐν Κλωπιδῶν.Νικίαςκράτιστον οὖν νῷν ἀποθανεῖν.Δημοσθένηςἀλλὰ σκόπει,ὅπως ἂν ἀποθάνοιμεν ἀνδρικώτατα.Νικίαςπῶς δῆτα πῶς γένοιτʼ ἂν ἀνδρικώτατα;βέλτιστον ἡμῖν αἷμα ταύρειον πιεῖν.ὁ Θεμιστοκλέους γὰρ θάνατος αἱρετώτερος.Δημοσθένηςμὰ Δίʼ ἀλλʼ ἄκρατον οἶνον ἀγαθοῦ δαίμονος.ἴσως γὰρ ἂν χρηστόν τι βουλευσαίμεθα.