ὦ καλὰ λέγων πολὺ δʼ ἀμείνονʼ ἔτι τῶν λόγωνἐργασάμενʼ, εἴθʼ ἐπέλθοιςἅπαντά μοι σαφῶς·ὡς ἐγώ μοι δοκῶκἂν μακρὰν ὁδὸν διελθεῖνὥστʼ ἀκοῦσαι. πρὸς τάδʼ ὦ βέλτιστεθαρρήσας λέγʼ, ὡς, ἅπαντεςἡδόμεσθά σοι.
Ἀλλαντοπώληςκαὶ μὴν ἀκοῦσαί γʼ ἄξιον τῶν πραγμάτων.εὐθὺς γὰρ αὐτοῦ κατόπιν ἐνθένδʼ ἱέμην·ὁ δʼ ἄρʼ ἔνδον ἐλασίβροντʼ ἀναρρηγνὺς ἔπητερατευόμενος ἤρειδε κατὰ τῶν ἱππέων,κρημνοὺς †ἐρείδων† καὶ ξυνωμότας λέγωνπιθανώταθʼ· ἡ βουλὴ δʼ ἅπασʼ ἀκροωμένηἐγένεθʼ ὑπʼ αὐτοῦ ψευδατραφάξυος πλέα,κἄβλεψε νᾶπυ καὶ τὰ μέτωπʼ ἀνέσπασεν.κἄγωγʼ ὅτε δὴ γʼνων ἐνδεχομένην τοὺς λόγουςκαὶ τοῖς φενακισμοῖσιν ἐξαπατωμένην,ἄγε δὴ Σκίταλοι καὶ Φένακες,
ἦν δʼ ἐγώ,Βερέσχεθοί τε καὶ Κόβαλοι καὶ Μόθων,