ᾔκαλλʼ ἐθώπευʼ ἐκολάκευʼ ἐξηπάτακοσκυλματίοις ἄκροισι τοιαυτὶ λέγων·ὦ Δῆμε λοῦσαι πρῶτον ἐκδικάσας μίαν,ἐνθοῦ ῥόφησον ἔντραγʼ ἔχε τριώβολον.βούλει παραθῶ σοι δόρπον; εἶτʼ ἀναρπάσαςὅ τι ἄν τις ἡμῶν σκευάσῃ, τῷ δεσπότῃΠαφλαγὼν κεχάρισται τοῦτο. καὶ πρώην γʼ ἐμοῦμᾶζαν μεμαχότος ἐν Πύλῳ Λακωνικήν,πανουργότατά πως περιδραμὼν ὑφαρπάσαςαὐτὸς παρέθηκε τὴν ὑπʼ ἐμοῦ μεμαγμένην,ἡμᾶς δʼ ἀπελαύνει κοὐκ ἐᾷ τὸν δεσπότηνἄλλον θεραπεύειν, ἀλλὰ βυρσίνην ἔχωνδειπνοῦντος ἑστὼς ἀποσοβεῖ τοὺς ῥήτορας.ᾄδει δὲ χρησμούς· ὁ δὲ γέρων σιβυλλιᾷ.ὁ δʼ αὐτὸν ὡς ὁρᾷ μεμακκοακότα,τέχνην πεποίηται. τοὺς γὰρ ἔνδον ἄντικρυςψευδῆ διαβάλλει· κᾆτα μαστιγούμεθαἡμεῖς· Παφλαγὼν δὲ περιθέων τοὺς οἰκέταςαἰτεῖ ταράττει δωροδοκεῖ λέγων τάδε·ὁρᾶτε τὸν Ὕλαν διʼ ἐμὲ μαστιγούμενον;