ὡς εὖ τὸν ἄνδρα ποικίλως θʼ ὑπῆλθες ἐν λόγοισιν.πῶς ἄν σʼ ἐπαινέσαιμεν οὕτως ὥσπερ ἡδόμεσθα;
Κλέωνταυτὶ μὰ τὴν Δήμητρά μʼ οὐκ ἐλάνθανεντεκταινόμενα τὰ πράγματʼ, ἀλλʼ ἠπιστάμηνγομφούμενʼ αὐτὰ πάντα καὶ κολλώμενα.Χορόςοἴμοι σὺ δʼ οὐδὲν ἐξ ἁμαξουργοῦ λέγεις;Ἀλλαντοπώληςοὔκουν μʼ ἐν Ἄργει γʼ οἷα πράττεις λανθάνει.πρόφασιν μὲν Ἀργείους φίλους ἡμῖν ποιεῖ,ἰδίᾳ δʼ ἐκεῖ Λακεδαιμονίοις ξυγγίγνεται.καὶ ταῦτʼ ἐφʼ οἷσίν ἐστι συμφυσώμεναἐγᾦδʼ· ἐπὶ γὰρ τοῖς δεδεμένοις χαλκεύεται.Χορόςεὖ γʼ εὖ γε, χάλκεὐ ἀντὶ τῶν κολλωμένων.Ἀλλαντοπώληςκαὶ ξυγκροτοῦσιν ἄνδρες αὔτʼ ἐκεῖθεν αὖ,καὶ ταῦτά μʼ οὔτʼ ἀργύριον οὔτε χρυσίονδιδοὺς ἀναπείσεις οὔτε προσπέμπων φίλους,ὅπως ἐγὼ ταῦτʼ οὐκ Ἀθηναίοις φράσω.Κλέωνἐγὼ μὲν οὖν αὐτίκα μάλʼ ἐς βουλὴν ἰὼνὑμῶν ἁπάντων τὰς ξυνωμοσίας ἐρῶ,καὶ τὰς ξυνόδους τὰς νυκτερινὰς τὰς ἐν πόλει,καὶ πάνθʼ ἃ Μήδοις καὶ βασιλεῖ ξυνόμνυτε,