κἀπιορκῶ γε βλεπόντων.Κλέωνἀλλότρια τοίνυν σοφίζει,καὶ φανῶ σε τοῖς πρυτάνεσινἀδεκατεύτους τῶν θεῶν ἱερὰςἔχοντα κοιλίας.

Χορόςὦ μιαρὲ καὶ βδελυρὲ † καὶ κεκράκτα †, τοῦ σοῦ θράσουςπᾶσα μὲν γῆ πλέα, πᾶσα δʼ ἐκκλησία, καὶ τέληκαὶ γραφαὶ καὶ δικαστήριʼ, ὦ βορβοροτάραξι καὶτὴν πόλιν ἅπασαν ἡμῶν ἀνατετυρβακώς,ὅστις ἡμῶν τὰς Ἀθήνας ἐκκεκώφωκας βοῶν,κἀπὸ τῶν πετρῶν ἄνωθεν τοὺς φόρους θυννοσκοπῶν.

Κλέωνοἶδʼ ἐγὼ τὸ πρᾶγμα τοῦθʼ ὅθεν πάλαι καττύεται.Ἀλλαντοπώληςεἰ δὲ μὴ σύ γʼ οἶσθα κάττυμʼ, οὐδʼ ἐγὼ χορδεύματα,ὅστις ὑποτέμνων ἐπώλεις δέρμα μοχθηροῦ βοὸςτοῖς ἀγροίκοισιν πανούργως, ὥστε φαίνεσθαι παχύ,καὶ πρὶν ἡμέραν φορῆσαι μεῖζον ἦν δυοῖν δοχμαῖν.Δημοσθένηςνὴ Δία κἀμὲ τοῦτʼ ἔδρασε ταὐτόν, ὥστε κατάγελωνπάμπολυν τοῖς δημόταισι καὶ φίλοις παρασχεθεῖν·πρὶν γὰρ εἶναι Περγασῆσιν ἔνεον ἐν ταῖς ἐμβάσιν.

Χορόςἆρα δῆτʼ οὐκ ἀπʼ ἀρχῆς ἐδήλους ἀναίδειαν,