δεῦρʼ ἔλθʼ, ἵνα πύθῃὡς εὐτυχὴς εἶ καὶ μεγάλως εὐδαιμονεῖς.Νικίαςἴθι δὴ κάθελʼ αὐτοῦ τοὐλεὸν καὶ τοῦ θεοῦτὸν χρησμὸν ἀναδίδαξον αὐτὸν ὡς ἔχει·ἐγὼ δʼ ἰὼν προσκέψομαι τὸν Παφλαγόνα.Δημοσθένηςἄγε δὴ σὺ κατάθου πρῶτα τὰ σκεύη χαμαί·ἔπειτα τὴν γῆν πρόσκυσον καὶ τοὺς θεούς.Ἀλλαντοπώληςἰδού· τί ἔστιν;Δημοσθένηςὦ μακάριʼ ὦ πλούσιε,ὦ νῦν μὲν οὐδεὶς αὔριον δʼ ὑπέρμεγας,ὦ τῶν Ἀθηνῶν ταγὲ τῶν εὐδαιμόνων.Ἀλλαντοπώληςτί μʼ ὦγάθʼ οὐ πλύνειν ἐᾷς τὰς κοιλίαςπωλεῖν τε τοὺς ἀλλᾶντας, ἀλλὰ καταγελᾷς;Δημοσθένηςὦ μῶρε ποίας κοιλίας; δευρὶ βλέπε.τὰς στίχας ὁρᾷς τὰς τῶνδε τῶν λαῶν;Ἀλλαντοπώληςὁρῶ.Δημοσθένηςτούτων ἁπάντων αὐτὸς ἀρχέλας ἔσει,καὶ τῆς ἀγορᾶς καὶ τῶν λιμένων καὶ τῆς πυκνός·βουλὴν πατήσεις καὶ στρατηγοὺς κλαστάσεις,δήσεις φυλάξεις, ἐν πρυτανείῳ λαικάσει.