ἐγὼ φράσω σοι. τὴν ἐμὴν κίστην ἰὼνξύλλαβε σιωπῇ καὶ βασάνισον ἅττʼ ἔνι,καὶ τὴν Παφλαγόνος· κἀμέλει κρινεῖς καλῶς.Δῆμοςφέρʼ ἴδω τί οὖν ἔνεστιν;Ἀλλαντοπώληςοὐχ ὁρᾷς κενὴνὦ παππίδιον; ἅπαντα γάρ σοι παρεφόρουν.Δῆμοςαὕτη μὲν ἡ κίστη τὰ τοῦ Δήμου φρονεῖ.Ἀλλαντοπώληςβάδιζέ νυν καὶ δεῦρο πρὸς τὴν Παφλαγόνος.ὁρᾷς τάδʼ; Δῆμοςοἴμοι τῶν ἀγαθῶν ὅσων πλέα.ὅσον τὸ χρῆμα τοῦ πλακοῦντος ἀπέθετο·ἐμοὶ δʼ ἔδωκεν ἀποτεμὼν τυννουτονί.Ἀλλαντοπώληςτοιαῦτα μέντοι καὶ πρότερόν σʼ ἠργάζετο·σοὶ μὲν προσεδίδου μικρὸν ὧν ἐλάμβανεν,αὐτὸς δʼ ἑαυτῷ παρετίθει τὰ μείζονα.Δῆμοςὦ μιαρὲ κλέπτων δή με ταῦτʼ ἐξηπάτας;ἐγὼ δέ τυ ἐστεφάνιξα κἀδωρησάμαν.Κλέωνἐγὼ δʼ ἔκλεπτον ἐπʼ ἀγαθῷ γε τῇ πόλει.Δῆμοςκατάθου ταχέως τὸν στέφανον, ἵνʼ ἐγὼ τουτῳὶαὐτὸν περιθῶ.