νοῦς οὐκ ἔνι ταῖς κόμαιςὑμῶν, ὅτε μʼ οὐ φρονεῖννομίζετʼ· ἐγὼ δʼ ἑκὼνταῦτʼ ἠλιθιάζω.αὐτός τε γὰρ ἥδομαιβρύλλων τὸ καθʼ ἡμέραν,κλέπτοντά τε βούλομαιτρέφειν ἕνα προστάτην·τοῦτον δʼ, ὅταν ᾖ πλέως,ἄρας ἐπάταξα.

Χορόςχοὔτω μὲν ἂν εὖ ποιοῖς,εἴ σοι πυκνότης ἔνεστʼἐν τῷ τρόπῳ, ὡς λέγεις,τούτῳ πάνυ πολλή,εἰ τούσδʼ ἐπίτηδες ὥσπερδημοσίους τρέφειςἐν τῇ πυκνί, κᾆθʼ ὅτανμή σοι τύχῃ ὄψον ὄν,τούτων ὃς ἂν ᾖ παχύς,θύσας ἐπιδειπνεῖς.