σπονδήν.Νικίαςλαβὲ δὴ καὶ σπεῖσον ἀγαθοῦ δαίμονος.Δημοσθένηςἕλχʼ ἕλκε τὴν τοῦ δαίμονος τοῦ Πραμνίου.ὦ δαῖμον ἀγαθὲ σὸν τὸ βούλευμʼ, οὐκ ἐμόν.Νικίαςεἴπʼ, ἀντιβολῶ, τί ἔστι;Δημοσθένηςτοὺς χρησμοὺς ταχὺκλέψας ἔνεγκε τοῦ Παφλαγόνος ἔνδοθεν,ἕως καθεύδει.Νικίαςταῦτʼ. ἀτὰρ τοῦ δαίμονοςδέδοιχʼ ὅπως μὴ τεύξομαι κακοδαίμονος.Δημοσθένηςφέρε νυν ἐγὼ μʼ αὐτῷ προσαγάγω τὸν χοᾶ.τὸν νοῦν ἵνʼ ἄρδω καὶ λέγω τι δεξιόν.Νικίαςὡς μεγάλʼ ὁ Παφλαγὼν πέρδεται καὶ ῥέγκεται,ὥστʼ ἔλαθον αὐτὸν τὸν ἱερὸν χρησμὸν λαβών,ὅνπερ μάλιστʼ ἐφύλαττεν.Δημοσθένηςὦ σοφώτατε.φέρʼ αὐτὸν ἵνʼ ἀναγνῶ· σὺ δʼ ἔγχεον πιεῖνἀνύσας τι. φέρʼ ἴδω τί ἄρʼ ἔνεστιν αὐτόθι.ὦ λόγια. δός μοι δὸς τὸ ποτήριον ταχύ.Νικίαςἰδού. τί φησʼ ὁ χρησμός;