ἵνα μή μʼ ὁ χρησμὸς τὸ πέος οὑτοσὶ δάκῃ.Ἀλλαντοπώληςφράζευ Ἐρεχθεΐδη κύνα Κέρβερον ἀνδραποδιστήν,ὃς κέρκῴ σαίνων σʼ ὁπόταν δειπνῇς ἐπιτηρῶνἐξέδεταί σου τοὔψον, ὅταν σύ ποι ἄλλοσε χάσκῃς·ἐσφοιτῶν τʼ ἐς τοὐπτάνιον λήσει σε κυνηδὸννύκτωρ τὰς λοπάδας καὶ τὰς νήσους διαλείχων.Δῆμοςνὴ τὸν Ποσειδῶ πολύ γʼ ἄμεινον ὦ Γλάνι.Κλέωνὦ τᾶν ἄκουσον, εἶτα διάκρινον τόδε.ἔστι γυνή, τέξει δὲ λέονθʼ ἱεραῖς ἐν Ἀθήναις,ὃς περὶ τοῦ δήμου πολλοῖς κώνωψι μαχεῖταιὥστε περὶ σκύμνοισι βεβηκώς· τὸν σὺ φυλάξαι,τεῖχος ποιήσας ξύλινον πύργους τε σιδηροῦς.ταῦτʼ οἶσθʼ ὅ τι λέγει;Δῆμοςμὰ τὸν Ἀπόλλω ʼγὼ μὲν οὔ.Κλέωνἔφραζεν ὁ θεός σοι σαφῶς σῴζειν ἐμέ·ἐγὼ γὰρ ἀντὶ τοῦ λέοντός εἰμί σοι.Δῆμοςκαὶ πῶς μʼ ἐλελήθης Ἀντιλέων γεγενημένος;Ἀλλαντοπώληςἓν οὐκ ἀναδιδάσκει σε τῶν λογίων ἑκών,ὃ μόνον σιδηροῦν ἐστι τεῖχος καὶ ξύλον,ἐν ᾧ σε σῴζειν τόνδʼ ἐκέλευσʼ ὁ Λοξίας.