τοῖς ὀστίνοις φυσῆτε τὸν πρωκτὸν κυνός.Δικαιόπολιςπαῦʼ ἐς κόρακας. οἱ σφῆκες οὐκ ἀπὸ τῶν θυρῶν;πόθεν προσέπτονθʼ οἱ κακῶς ἀπολούμενοιἐπὶ τὴν θύραν μοι Χαιριδῆς βομβαύλιοι;Βοιωτόςνεὶ τὸν Ἰόλαον ἐπεχαρίττα γʼ ὦ ξένε·Θείβαθε γὰρ φυσᾶντες ἐξόπισθέ μουτἄνθια τᾶς γλάχωνος ἀπέκιξαν χαμαί.ἀλλʼ εἴ τι βούλει, πρίασο τῶν ἐγὼ φέρωτῶν ὀρταλίχων ἢ τῶν τετραπτερυλλίδων.