ὀλίγου τʼ ἀπέθανον ἄνθρακες Παρνήθιοι,καὶ ταῦτα διὰ τὴν ἀτοπίαν τῶν δημοτῶν.ὑπὸ τοῦ δέους δὲ τῆς μαρίλης μοι συχνὴνὁ λάρκος ἐνετίλησεν ὥσπερ σηπία.δεινὸν γὰρ οὕτως ὀμφακίαν πεφυκέναιτὸν θυμὸν ἀνδρῶν ὥστε βάλλειν καὶ βοᾶνἐθέλειν τʼ ἀκοῦσαι μηδὲν ἴσον ἴσῳ φέρον,ἐμοῦ ʼθέλοντος ὑπὲρ ἐπιξήνου λέγεινὑπὲρ Λακεδαιμονίων ἅπανθʼ ὅσʼ ἂν λέγω·καίτοι φιλῶ γε τὴν ἐμὴν ψυχὴν ἐγώ.Χορόςτί οὖν οὐ λέγεις, ἐπίξηνον ἐξενεγκὼν θύραζʼ,ὅ τι ποτʼ ὦ σχέτλιε τὸ μέγα τοῦτʼ ἔχεις;πάνυ γὰρ ἔμεγε πόθος ὅ τι φρονεῖς ἔχει.ἀλλʼ ᾗπερ αὐτὸς τὴν δίκην διωρίσω,θεὶς δεῦρο τοὐπίξηνον ἐγχείρει λέγειν.
Δικαιόπολιςἰδοὺ θεᾶσθε, τὸ μὲν ἐπίξηνον τοδί,ὁ δʼ ἀνὴρ ὁ λέξων οὑτοσὶ τυννουτοσί.ἀμέλει μὰ τὸν Δίʼ οὐκ ἐνασπιδώσομαι,λέξω δʼ ὑπὲρ Λακεδαιμονίων ἅ μοι δοκεῖ.καίτοι δέδοικα πολλά· τούς τε γὰρ τρόπους