κατάθου τὸ κανοῦν ὦ θύγατερ, ἵνʼ ἀπαρξώμεθα.Θυγάτηρὦ μῆτερ ἀνάδος δεῦρο τὴν ἐτνήρυσιν,ἵνʼ ἔτνος καταχέω τοὐλατῆρος τουτουί.Δικαιόπολιςκαὶ μὴν καλόν γʼ ἔστʼ· ὦ Διόνυσε δέσποτακεχαρισμένως σοι τήνδε τὴν πομπὴν ἐμὲπέμψαντα καὶ θύσαντα μετὰ τῶν οἰκετῶνἀγαγεῖν τυχηρῶς τὰ κατʼ ἀγροὺς Διονύσια,στρατιᾶς ἀπαλλαχθέντα· τὰς σπονδὰς δέ μοικαλῶς ξυνενεγκεῖν τὰς τριακοντούτιδας.ἄγʼ ὦ θύγατερ ὅπως τὸ κανοῦν καλὴ καλῶςοἴσεις βλέπουσα θυμβροφάγον. ὡς μακάριοςὅστις σʼ ὀπύσει κἀκποιήσεται γαλᾶςσοῦ μηδὲν ἥττους βδεῖν, ἐπειδὰν ὄρθρος ᾖ.πρόβαινε, κἀν τὤχλῳ φυλάττεσθαι σφόδραμή τις λαθών σου περιτράγῃ τὰ χρυσία.ὦ Ξανθία, σφῷν δʼ ἐστὶν ὀρθὸς ἑκτέοςὁ φαλλὸς ἐξόπισθε τῆς κανηφόρου·ἐγὼ δʼ ἀκολουθῶν ᾄσομαι τὸ φαλλικόν·σὺ δʼ ὦ γύναι θεῶ μʼ ἀπὸ τοῦ τέγους. πρόβα.

ΔικαιόπολιςΦαλῆς ἑταῖρε Βακχίου