τίς οὑτοσί; τίς οὑτοσί;Παράνυμφοςἔπεμψέ τίς σοι νυμφίος ταυτὶ κρέαἐκ τῶν γάμων.Δικαιόπολιςκαλῶς γε ποιῶν ὅστις ἦν.Παράνυμφοςἐκέλευε δʼ ἐγχέαι σε τῶν κρεῶν χάριν,ἵνα μὴ στρατεύοιτʼ ἀλλὰ βινοίη μένων,ἐς τὸν ἀλάβαστον κύαθον εἰρήνης ἕνα.Δικαιόπολιςἀπόφερʼ ἀπόφερε τὰ κρέα καὶ μή μοι δίδου,ὡς οὐκ ἂν ἐγχέαιμι μυρίων δραχμῶν.ἀλλʼ αὑτηὶ τίς ἔστιν;Παράνυμφοςἡ νυμφεύτριαδεῖται παρὰ τῆς νύμφης τι σοὶ λέξαι μόνῳ.Δικαιόπολιςφέρε δὴ τί σὺ λέγεις; ὡς γέλοιον ὦ θεοὶτὸ δέημα τῆς νύμφης ὃ δεῖταί μου σφόδρα,ὅπως ἂν οἰκουρῇ τὸ πέος τοῦ νυμφίου.φέρε δεῦρο τὰς σπονδάς, ἵνʼ αὐτῇ δῶ μόνῃ,ὁτιὴ γυνή ʼστι τοῦ πολέμου τʼ οὐκ αἰτία.ὕπεχʼ ὧδε δεῦρο τοὐξάλειπτρον ὦ γύναι.οἶσθʼ ὡς ποιεῖτε; τοῦτο τῇ νύμφῃ φράσον,ὅταν στρατιώτας καταλέγωσι, τουτῳὶ