<GetPassage xmlns:tei="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns="http://chs.harvard.edu/xmlns/cts">
            <request>
                <requestName>GetPassage</requestName>
                <requestUrn>urn:cts:greekLit:tlg0018.tlg011.opp-grc1:137-140</requestUrn>
            </request>
            <reply>
                <urn>urn:cts:greekLit:tlg0018.tlg011.opp-grc1:137-140</urn>
                <passage>
                    <TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:greekLit:tlg0018.tlg011.opp-grc1" xml:lang="grc"><div type="textpart" xml:base="urn:cts:greekLit:tlg0018.tlg011.opp-grc1" subtype="section" n="137"><p>ὅταν οὖν ὑπὸ τῆς ἰδέας πληχθεὶς ἕπηται τῇ τὰς κατὰ μέρος ἀρετὰς
τυπούσῃ σφραγῖδι κατανοῶν καὶ καταπληττόμενος αὐτῆς τὸ θεοειδέστατον
κάλλος ἤ τινι προσέρχηται δεξαμένῃ τὸν ἐκείνης χαρακτῆρα, λήθη μὲν <lb n="25"/>
ἀμαθίας καὶ ἀπαιδευσίας, μνήμη δὲ παιδείας καὶ ἐπιστήμης εὐθὺς ἐγγίνεται.
</p></div><div type="textpart" xml:base="urn:cts:greekLit:tlg0018.tlg011.opp-grc1" subtype="section" n="138"><p>διὸ λέγει· „οἶνον καὶ σίκερα οὐ πίεσθε, σὺ καὶ οἱ υἱοί σου μετὰ
σέ, ἡνίκα ἂν εἰσπορεύησθε εἰς τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου ἢ προσπορεύησθε
τῷ θυσιαστηρίῳ“. ταῦτα δ’ οὐκ ἀπαγορεύων μᾶλλον ἢ γνώμην
ἀποφαινόμενος διεξέρχεται· τῷ μέν γε ἀπαγορεύοντι οἰκεῖον <lb n="30"/>
<note xml:lang="mul" type="footnote"><lb/>1 ἀόρατα F2: ὁρατὰ GUF1L τὰ del. F2
<lb/>3 ὁποῖον U
<lb/>9 μηδέποθ’ ὑπὸ G θαλάσσης G
<lb/>10 ἰδέας, #x003E; Coni. Cohn
<lb/>11 τὸν] τὴν L εἶναι σύμβολον fort. 
<lb/>12 γε] γὰρ conicio αὐτῶ GF
<lb/>13 φωτίζεται, ᾦ τὰ ἱερουργούμενα supplet Cohn 
<lb/>15 ἐνιδρῦσθαι U
<lb/>20 post ἅπαξ inc. H fol. 369v, cf. ad. p. 190,26 εἰσιόντι F2H εἰσιόντας GUF1L
<lb/>21 μόνω G1UF: μόνων Η, μόνος G2
<lb/>21 ὁ om. H
<lb/>25 ἡ scripsi: ἡ codd. προσέρχεται v ἐκείνω Η λήθης H
<lb/>27 οὐ] οὐ μὴ U σὺ G: om. UFH
<lb/>28 εἰσπορεύῃ F 28.
<lb/>29 εἰς—προσπορεύησθε om. U, bis hab. H
<lb/>28 ἡ] ἡ G
<lb/>30 ἀπογορεύων (sic) U
<lb/>30 μὲν γὰρ couicio, μέντοι v</note>  

<pb n="v.2.p.197"/>
ἦν εἰπεῖν· οἶνον, ὅταν ἱερουργῆτε, μὴ πίνετε, τῷ δὲ γνώμην ἀποφαινομένῳ
τὸ „οὐ πίεσθε“. καὶ γάρ ἐστιν ἀμήχανον τὸ μέθης καὶ παροινίας
ψυχῆς αἴτιον, ἀπαιδευσίαν, προσίεσθαι τὸν ταῖς γενικαῖς καὶ κατ’ εἶδος
ἀρεταῖς ἐμμελετῶντα καὶ ἐγχορεύοντα.</p></div><div type="textpart" xml:base="urn:cts:greekLit:tlg0018.tlg011.opp-grc1" subtype="section" n="139"><p>τὴν δὲ „σκηνὴν μαρτυρίου“ <lb n="5"/> καλεῖ πολλάκις, ἤτοι παρόσον ὁ ἀψευδὴς θεὸς ἀρετῆς ἐστι μάρτυς, ᾧ
καλὸν καὶ σύμφορον προσέχειν, ἢ παρόσον ἡ ἀρετὴ βεβαιότητα ταῖς
ψυχαῖς ἐντίθησι τοὺς ἐνδοιάζοντας καὶ ἐπαμφοτερίζοντας λογισμοὺς ἀνὰ
 κράτος ἐκτέμνουσα καὶ ὥσπερ ἐν δικαστηρίῳ  <milestone unit="altpage2" n="p. 379 M."/> τῷ βίῳ τἀληθὲς ἀνακαλύπτουσα.
</p></div><div type="textpart" xml:base="urn:cts:greekLit:tlg0018.tlg011.opp-grc1" subtype="section" n="140"><p><milestone unit="altref" n="35"/> λέγει δὲ ὅτι οὐδ’ ἀποθανεῖται ὁ νηφάλια θύων, ὡς <lb n="10"/> ἀπαιδευσίας μὲν θάνατον ἐπιφερούσης, παιδείας δὲ ἀφθαρσίαν· καθάπερ
γὰρ ἐν τοῖς σώμασιν ἡμῶν νόσος μὲν διαλύσεως, ὑγεία δὲ σωτηρίας
αἰτία, τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ἐν ταῖς ψυχαῖς τὸ μὲν σῷζόν ἐστι φρόνησις
—ὑγεία γάρ τις αὕτη διανοίας—, τὸ δὲ φθεῖρον ἀφροσύνη νόσον
ἀνίατον κατασκήπτουσα.</p></div></div></body></text></TEI>
                </passage>
            </reply>
            </GetPassage>