τί γὰρ ἄλλο
1 μεθύσεως G γίνεται M μεθύεται H
2 χύσιν scripsi: ἴσχυσιν codd. ἁμάρτημα M εὐφρόνων U, ἀφρόνων F 3.
4 νηφόντων U, νηφόντως F
4 γίγνεται GU: γίνεται MFH οὐδ’ ἂν Cohn: οὐδὲν MGUF, οὐδ’ ἐν Η
5 μεθύσεσθαι M
6 αὐστηρὸν Arnim: αὐχμηρὸν codd. τῆς om. GUF
7 καὶ om. L
8 πολλάκις om. H
9 παιδειὰν G τὴν conicio
10 ἐν ἡρμοσμένη FH: ἐνηρμοσμένη MGU μελλοῦς κροῦσιν M
12 γἐλος F
13 ἀλλ’ ἃ M: ἀλλὰ GUFH πολλοῖς U μόνω Η
14 γεγόνασιν M αὐτήκοον et αὐτομαθῆ M1 15.
16 εἶναι γέλωτα v
16 ὃς] ὃ U ᾦ scripsi: ὃς MGUF, οὓς H, ὃν v
18 παιδειὰν M
19 ᾦ Mang.: οὖ MH, οὐ GUF
20 τῆς θυρίδος conicio (cf. Clem.)
22 αὑτοῦ v
16 sqq. Clem. Faedag. Ι § 21.
22 p. 110. 111 P. . . . γέλως ἑρμηνεύεται ὁ Ἰσαάκ. τοῦτον ἑώρακεν παίζοντα μετὰ τῆς γυναικὸς καὶ βοηθοῦ, τῆς Ῥεβέκκας, ὁ περίεργος βασιλεύς . . . Ῥεβέκκαν δὲ ἑρμηνεύουσιν ὑπομονήν .... καὶ αὕτη ἡ θεία παιδιά . . . . τί γὰρ ἄλλο εὐπρεπὲς ἔργον σοφῷ καὶ τελείῳ ἣ παίζειν καὶ συνευφραίνεσθαι τῇ τῶν καλῶν ὑπομονῇ ..... διακύψας τῆς θυρίδος ....
ὁ γὰρ ἄκρατος τὰ τῇ φύσει προσόντα ἐπιτείνειν καὶ σφοδρύνειν ἔοικεν εἴτε καλὰ
εἴτε καὶ τὰ ἐναντία, καθάπερ καὶ πολλὰ τῶν ἄλλων· ἐπεὶ καὶ χρήματα
αἴτια μὲν ἀγαθῶν