Ἄρτεμιν ὕμνει, Μοῦσα, κασιγνήτην Ἑκάτοιο. παρθένον ἰοχέαιραν, ὁμότροφον Ἀπόλλωνος, ἥθʼ ἵππους ἄρσασα βαθυσχοίνοιο Μέλητος ῥίμφα διὰ Σμύρνης παγχρύσεον ἅρμα διώκει ἐς Κλάρον ἀμπελόεσσαν, ὅθʼ ἀργυρότοξος Ἀπόλλων ἧσται μιμνάζων ἑκατηβόλον ἰοχέαιραν. καὶ σὺ μὲν οὕτω χαῖρε θεαί θʼ ἅμα πᾶσαι ἀοιδῇ· αὐτὰρ ἐγώ σε πρῶτα καὶ ἐκ σέθεν ἄρχομʼ ἀείδειν, σεῦ δʼ ἐγὼ ἀρξάμενος μεταβήσομαι ἄλλον ἐς ὕμνον.