συμμίσγων μυρίκας καὶ μυρσινοειδέας ὄζους. τῶν τότε συνδήσας νεοθηλέος ἄγκαλον ὕλης ἀβλαβέως ὑπὸ ποσσὶν ἐδήσατο σάνδαλα κοῦφα αὐτοῖσιν πετάλοισι τὰ κύδιμος Ἀργειφόντης ἔσπασε Πιερίηθεν ὁδοιπορίην ἀλεγύνων, οἷά τʼ ἐπειγόμενος δολιχὴν ὁδόν, αὐτοτροπήσας.† τὸν δὲ γέρων ἐνόησε δέμων ἀνθοῦσαν ἀλωὴν ἱέμενον πεδίονδε διʼ Ὀγχηστὸν λεχεποίην τὸν πρότερος προσέφη Μαίης ἐρικυδέος υἱός· ὦ γέρον, ὅστε φυτὰ σκάπτεις ἐπικαμπύλος ὤμους, ἦ πολυοινήσεις, εὖτʼ ἂν τάδε πάντα φέρῃσι, [εἴ κε πίθῃ, μάλα περ μεμνημένος ἐν φρεσὶ σῇσι] καί τε ἰδὼν μὴ ἰδὼν εἶναι καὶ κωφὸς ἀκούσας, καὶ σιγᾶν ὅτε μή τι καταβλάπτῃ τὸ σὸν αὐτοῦ.τόσσον φὰς συνέσευε βοῶν ἴφθιμα κάρηνα. πολλὰ δʼ ὄρη σκιόεντα καὶ αὐλῶνας κελαδεινοὺς καὶ πεδίʼ ἀνθεμόεντα διήλασε κύδιμος Ἑρμῆς. ὀρφναίη δʼ ἐπίκουρος ἐπαύετο δαιμονίη νύξ, ἡ πλείων, τάχα δʼ ὄρθρος ἐγίγνετο δημιοεργός· ἣ δὲ νέον σκοπιὴν προσεβήσατο δῖα Σελήνη,