νύκτας δὲ κρύπτεσκε πυρὸς μένει ἠύτε δαλὸν λάθρα φίλων γονέων· τοῖς δὲ μέγα θαῦμʼ ἐτέτυκτο, ὡς προθαλὴς τελέθεσκε· θεοῖσι γὰρ ἄντα ἐῴκει. καί κέν μιν ποίησεν ἀγήρων τʼ ἀθάνατόν τε, εἰ μὴ ἄρʼ ἀφραδίῃσιν ἐύζωνος Μετάνειρα νύκτʼ ἐπιτηρήσασα θυώδεος ἐκ θαλάμοιο σκέψατο· κώκυσεν δὲ καὶ ἄμφω πλήξατο μηρὼ δείσασʼ ᾧ περὶ παιδὶ καὶ ἀάσθη μέγα θυμῷ καί ῥʼ ὀλοφυρομένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα· τέκνον Δημοφόων, ξείνη σε πυρὶ ἔνι πολλῷ κρύπτει, ἐμοὶ δὲ γόον καὶ κήδεα λυγρὰ τίθησιν.ὣς φάτʼ ὀδυρομένη· τῆς δʼ ἄιε δῖα θεάων. τῇ δὲ χολωσαμένη καλλιστέφανος Δημήτηρ παῖδα φίλον, τὸν ἄελπτον ἐνὶ μεγάροισιν ἔτικτε, χείρεσσʼ ἀθανάτῃσιν ἀπὸ ἕθεν ἧκε πέδονδε, ἐξανελοῦσα πυρός, θυμῷ κοτέσασα μάλʼ αἰνῶς, καί ῥʼ ἄμυδις προσέειπεν ἐύζωνον Μετάνειραν· νήιδες ἄνθρωποι καὶ ἀφράδμονες οὔτʼ ἀγαθοῖο αἶσαν ἐπερχομένου προγνώμεναι οὔτε κακοῖο· καὶ σὺ γὰρ ἀφραδίῃσι τεῇς νήκεστον ἀάσθης.