πῶς ἂν ἐγώ σε δέοιμι μετʼ ἀθανάτοισι θεοῖσιν,εἴ κεν Ἄρης οἴχοιτο χρέος καὶ δεσμὸν ἀλύξας;τὸν δʼ αὖτε προσέειπε Ποσειδάων ἐνοσίχθων·Ἥφαιστʼ, εἴ περ γάρ κεν Ἄρης χρεῖος ὑπαλύξαςοἴχηται φεύγων, αὐτός τοι ἐγὼ τάδε τίσω.τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα περικλυτὸς ἀμφιγυήεις·οὐκ ἔστʼ οὐδὲ ἔοικε τεὸν ἔπος ἀρνήσασθαι.