ὅς ποθʼ ὑπερθύμοισι Γιγάντεσσιν βασίλευεν.ἀλλʼ ὁ μὲν ὤλεσε λαὸν ἀτάσθαλον, ὤλετο δʼ αὐτός·τῇ δὲ Ποσειδάων ἐμίγη καὶ ἐγείνατο παῖδαΝαυσίθοον μεγάθυμον, ὃς ἐν Φαίηξιν ἄνασσε·Ναυσίθοος δʼ ἔτεκεν Ῥηξήνορά τʼ Ἀλκίνοόν τε.τὸν μὲν ἄκουρον ἐόντα βάλʼ ἀργυρότοξος Ἀπόλλωννυμφίον ἐν μεγάρῳ, μίαν οἴην παῖδα λιπόνταἈρήτην· τὴν δʼ Ἀλκίνοος ποιήσατʼ ἄκοιτιν,καί μιν ἔτισʼ, ὡς οὔ τις ἐπὶ χθονὶ τίεται ἄλλη,ὅσσαι νῦν γε γυναῖκες ὑπʼ ἀνδράσιν οἶκον ἔχουσιν.ὣς κείνη περὶ κῆρι τετίμηταί τε καὶ ἔστινἔκ τε φίλων παίδων ἔκ τʼ αὐτοῦ Ἀλκινόοιοκαὶ λαῶν, οἵ μίν ῥα θεὸν ὣς εἰσορόωντεςδειδέχαται μύθοισιν, ὅτε στείχῃσʼ ἀνὰ ἄστυ.οὐ μὲν γάρ τι νόου γε καὶ αὐτὴ δεύεται ἐσθλοῦ·ᾗσι τʼ ἐὺ φρονέῃσι καὶ ἀνδράσι νείκεα λύει.εἴ κέν τοι κείνη γε φίλα φρονέῃσʼ ἐνὶ θυμῷ,ἐλπωρή τοι ἔπειτα φίλους τʼ ἰδέειν καὶ ἱκέσθαιοἶκον ἐς ὑψόροφον καὶ σὴν ἐς πατρίδα γαῖαν.
ὣς ἄρα φωνήσασʼ ἀπέβη γλαυκῶπις Ἀθήνηπόντον ἐπʼ ἀτρύγετον, λίπε δὲ Σχερίην ἐρατεινήν,ἵκετο δʼ ἐς Μαραθῶνα καὶ εὐρυάγυιαν Ἀθήνην,δῦνε δʼ Ἐρεχθῆος πυκινὸν δόμον. αὐτὰρ ὈδυσσεὺςἈλκινόου πρὸς δώματʼ ἴε κλυτά· πολλὰ δέ οἱ κῆρὥρμαινʼ ἱσταμένῳ, πρὶν χάλκεον οὐδὸν ἱκέσθαι.ὥς τε γὰρ ἠελίου αἴγλη πέλεν ἠὲ σελήνηςδῶμα καθʼ ὑψερεφὲς μεγαλήτορος Ἀλκινόοιο.χάλκεοι μὲν γὰρ τοῖχοι ἐληλέδατʼ ἔνθα καὶ ἔνθα,ἐς μυχὸν ἐξ οὐδοῦ, περὶ δὲ θριγκὸς κυάνοιο·χρύσειαι δὲ θύραι πυκινὸν δόμον ἐντὸς ἔεργον·σταθμοὶ δʼ ἀργύρεοι ἐν χαλκέῳ ἕστασαν οὐδῷ,ἀργύρεον δʼ ἐφʼ ὑπερθύριον, χρυσέη δὲ κορώνη.χρύσειοι δʼ ἑκάτερθε καὶ ἀργύρεοι κύνες ἦσαν,οὓς Ἥφαιστος ἔτευξεν ἰδυίῃσι πραπίδεσσιδῶμα φυλασσέμεναι μεγαλήτορος Ἀλκινόοιο,ἀθανάτους ὄντας καὶ ἀγήρως ἤματα πάντα.ἐν δὲ θρόνοι περὶ τοῖχον ἐρηρέδατʼ ἔνθα καὶ ἔνθα,ἐς μυχὸν ἐξ οὐδοῖο διαμπερές, ἔνθʼ ἐνὶ πέπλοιλεπτοὶ ἐύννητοι βεβλήατο, ἔργα γυναικῶν.ἔνθα δὲ Φαιήκων ἡγήτορες ἑδριόωντοπίνοντες καὶ ἔδοντες· ἐπηετανὸν γὰρ ἔχεσκον.χρύσειοι δʼ ἄρα κοῦροι ἐυδμήτων ἐπὶ βωμῶνἕστασαν αἰθομένας δαΐδας μετὰ χερσὶν ἔχοντες,φαίνοντες νύκτας κατὰ δώματα δαιτυμόνεσσι.