ὡς δὴ ἐγώ γʼ ὄφελον θανέειν καὶ πότμον ἐπισπεῖνἤματι τῷ ὅτε μοι πλεῖστοι χαλκήρεα δοῦραΤρῶες ἐπέρριψαν περὶ Πηλεΐωνι θανόντι.τῷ κʼ ἔλαχον κτερέων, καί μευ κλέος ἦγον Ἀχαιοί·νῦν δέ λευγαλέῳ θανάτῳ εἵμαρτο ἁλῶναι.
ὣς ἄρα μιν εἰπόντʼ ἔλασεν μέγα κῦμα κατʼ ἄκρηςδεινὸν ἐπεσσύμενον, περὶ δὲ σχεδίην ἐλέλιξε.τῆλε δʼ ἀπὸ σχεδίης αὐτὸς πέσε, πηδάλιον δὲἐκ χειρῶν προέηκε· μέσον δέ οἱ ἱστὸν ἔαξενδεινὴ μισγομένων ἀνέμων ἐλθοῦσα θύελλα,τηλοῦ δὲ σπεῖρον καὶ ἐπίκριον ἔμπεσε πόντῳ.τὸν δʼ ἄρʼ ὑπόβρυχα θῆκε πολὺν χρόνον, οὐδʼ ἐδυνάσθη