μάντηος ἀλαοῦ, Θηβαίου Τειρεσίαο,Κίρκης τʼ Αἰαίης, ἥ μοι μάλα πόλλʼ ἐπέτελλενῆσον ἀλεύασθαι τερψιμβρότου Ἠελίοιο.δὴ τότʼ ἐγὼν ἑτάροισι μετηύδων ἀχνύμενος κῆρ·κέκλυτέ μευ μύθων κακά περ πάσχοντες
ἑταῖροι,ὄφρʼ ὑμῖν εἴπω μαντήια ΤειρεσίαοΚίρκης τʼ Αἰαίης, ἥ μοι μάλα πόλλʼ ἐπέτελλενῆσον ἀλεύασθαι τερψιμβρότου Ἠελίοιο·ἔνθα γὰρ αἰνότατον κακὸν ἔμμεναι ἄμμιν ἔφασκεν.ἀλλὰ παρὲξ τὴν νῆσον ἐλαύνετε νῆα μέλαιναν.
ὣς ἐφάμην, τοῖσιν δὲ κατεκλάσθη φίλον ἦτορ.αὐτίκα δʼ Εὐρύλοχος στυγερῷ μʼ ἠμείβετο μύθῳ·σχέτλιός εἰς, Ὀδυσεῦ· περί τοι μένος, οὐδέ τι
γυῖακάμνεις· ἦ ῥά νυ σοί γε σιδήρεα πάντα τέτυκται,ὅς ῥʼ ἑτάρους καμάτῳ ἁδηκότας ἠδὲ καὶ ὕπνῳοὐκ ἐάᾳς γαίης ἐπιβήμεναι, ἔνθα κεν αὖτενήσῳ ἐν ἀμφιρύτῃ λαρὸν τετυκοίμεθα δόρπον,ἀλλʼ αὔτως διὰ νύκτα θοὴν ἀλάλησθαι ἄνωγαςνήσου ἀποπλαγχθέντας ἐν ἠεροειδέι πόντῳ.ἐκ νυκτῶν δʼ ἄνεμοι χαλεποί, δηλήματα νηῶν,γίγνονται· πῇ κέν τις ὑπεκφύγοι αἰπὺν ὄλεθρον,ἤν πως ἐξαπίνης ἔλθῃ ἀνέμοιο θύελλα,