δορᾷ χερ[ο]ῖν τε θύρς[ο]ν εὐπαλῆ φέρωνὄπισθεν εὐίαζετʼ ἀμφὶ τὸν θεὸνσὺν ἐγγόνοις νύμφαισι καὶ παίδων ὄχλῳ;νῦν δʼ ἀγνοῶ τὸ χρῆμα· ποῖ στροφαὶ νέωνμανιῶν στρέφουσι; θαῦμα γὰρ κατέκλ[υ]ον