πάτερ, τί σιγᾷς; μῶν ἀληθ[ὲς εἴπομεν;οὐ[κ ε]ἰσακο[ύε]ις; ἦ κεκώφη[σαι, ψόφον;Σιληνόςσί[γα·] τί ἔστιν;Χορόςοὐ μενῶ.Σιληνόςμένʼ, ε[ἰ] δύνᾳ.Χορόςοὐκ ἔστιν. ἀλλʼ αὐτὸς σὺ ταῦθ[ʼ ὅπῃ θέλεις]ζήτει τε κἀξίχνευε καὶ πλού[τει λαβὼντὰς βοῦς τε κα[ὶ] τὸν χρυσὸν [ ]ε[μὴ πλεῖστ[ον] ἔτι ς[]ν [] χρόνον.Σιληνόςἀλλʼ οὔ τι μ[ή σοί] μ[ʼ ἐκλιπεῖν ἐφήσομαι]οὐδʼ ἐξυπελθ[εῖ]ν τ[οῦ πόνου πρίν γʼ ἂν σα]φῶςεἰδῶμεν ὅν[τινʼ] ἔ[νδον ἥδʼ ἔχει στέγη.]Χορόςἶὼ γ[φθέγ[μα ]ου[]ηδ[ μισ-] θο[ν δ]όμοισιν ὀλβίσῃς.ὁ [δʼ ο]ὐ φαν[εῖτ]αι τοῖσιν. ἀλλʼ ἐγὼ τάχαφ[έρ]ων κτύ[π]ον πέδορτον ἐξαναγκάσωπ[η]δήμασιν κραιπνοῖσι καὶ λακτίσμασινὥ[ς]τʼ εἰσακοῦσαι κεἰ λίαν κωφός τις ᾖ.