ἓν γάρ μʼ ἄμειψαι μοῦνον ὧν σʼ ἀνιστορῶ.εἴ τις σὲ τὸν δίκαιον αὐτίκʼ ἐνθάδεκτείνοι παραστάς, πότερα πυνθάνοιʼ ἂν εἰπατήρ σʼ ὁ καίνων ἢ τίνοιʼ ἂν εὐθέως;δοκῶ μέν, εἴπερ ζῆν φιλεῖς, τὸν αἴτιοντίνοιʼ ἂν οὐδὲ τοὔνδικον περιβλέποις.τοιαῦτα μέντοι καὐτὸς εἰσέβην κακά,θεῶν ἀγόντων· οἷς ἐγὼ οὐδὲ τὴν πατρὸςψυχὴν ἂν οἶμαι ζῶσαν ἀντειπεῖν ἐμοί.σὺ δʼ, εἶ γὰρ οὐ δίκαιος, ἀλλʼ ἅπαν καλὸνλέγειν νομίζων ῥητὸν ἄρρητόν τʼ ἔπος,τοιαῦτʼ ὀνειδίζεις με τῶνδʼ ἐναντίον.καί σοι τὸ Θησέως ὄνομα θωπεῦσαι καλόν,καὶ τὰς Ἀθήνας, ὡς κατῴκηνται καλῶς·κᾆθʼ ὧδʼ ἐπαινῶν πολλὰ τοῦδʼ ἐκλανθάνει,