πότερον ἐμοῦ γέροντος ἢ σαυτοῦ, τόδε;ὅστις φόνους μοι καὶ γάμους καὶ συμφορὰςτοῦ σοῦ διῆκας στόματος, ἃς ἐγὼ τάλαςἤνεγκον ἄκων· θεοῖς γὰρ ἦν οὕτω φίλον,τάχʼ ἄν τι μηνίουσιν εἰς γένος πάλαι.ἐπεὶ καθʼ αὑτόν γʼ οὐκ ἂν ἐξεύροις ἐμοὶἁμαρτίας ὄνειδος οὐδέν, ἀνθʼ ὅτουτάδʼ εἰς ἐμαυτὸν τοὺς ἐμούς θʼ ἡμάρτανον.ἐπεὶ δίδαξον, εἴ τι θέσφατον πατρὶχρησμοῖσιν ἱκνεῖθʼ ὥστε πρὸς παίδων θανεῖν,πῶς ἂν δικαίως τοῦτʼ ὀνειδίζοις ἐμοί,ὃς οὔτε βλάστας πω γενεθλίους πατρός,οὐ μητρὸς εἶχον, ἀλλʼ ἀγέννητος τότʼ ἦ;εἰ δʼ αὖ φανεὶς δύστηνος, ὡς ἐγὼ ʼφάνην,ἐς χεῖρας ἦλθον πατρὶ καὶ κατέκτανον,