τίς ποθʼ ἡ βοή; τί τοὔργον; ἐκ τίνος φόβου ποτὲβουθυτοῦντά μʼ ἀμφὶ βωμὸν ἔσχετʼ ἐναλίῳ θεῷτοῦδʼ ἐπιστάτῃ Κολωνοῦ; λέξαθʼ, ὡς εἰδῶ τὸ πᾶν,οὗ χάριν δεῦρʼ ᾖξα θᾶσσον ἢ καθʼ ἡδονὴν ποδός.Οἰδίπουςὦ φίλτατʼ, ἔγνων γὰρ τὸ προσφώνημά σου,πέπονθα δεινὰ τοῦδʼ ὑπʼ ἀνδρὸς ἀρτίως.Θησεύςτὰ ποῖα ταῦτα, τίς δʼ ὁ πημήνας; λέγε.ΟἰδίπουςΚρέων ὅδʼ, ὃν δέδορκας, οἴχεται τέκνωνἀποσπάσας μου τὴν μόνην ξυνωρίδα.Θησεύςπῶς εἶπας;Οἰδίπουςοἷά περ πέπονθʼ ἀκήκοας.Θησεύςοὔκουν τις ὡς τάχιστα προσπόλων μολὼνπρὸς τούσδε βωμούς, πάντʼ ἀναγκάσει λεὼνἄνιππον ἱππότην τε θυμάτων ἄποσπεύδειν ἀπὸ ῥυτῆρος, ἔνθα δίστομοι