οἶσθʼ, ὦ ξένʼ, ὡς νῦν μὴ σφαλῇς; ἐπείπερ εἰγενναῖος, ὡς ἰδόντι, πλὴν τοῦ δαίμονος,αὐτοῦ μένʼ οὗπερ κἀφάνης, ἕως ἐγὼτοῖς ἐνθάδʼ αὐτοῦ μὴ κατʼ ἄστυ δημόταιςλέξω τάδʼ ἐλθών· οἵδε γὰρ κρινοῦσί σοιεἰ χρή σε μίμνειν ἢ πορεύεσθαι πάλιν.Οἰδίπουςὦ τέκνον, ἦ βέβηκεν ἡμὶν ὁ ξένος;Ἀντιγόνηβέβηκεν, ὥστε πᾶν ἐν ἡσύχῳ, πάτερ,ἔξεστι φωνεῖν, ὡς ἐμοῦ μόνης πέλας.Οἰδίπουςὦ πότνιαι δεινῶπες, εὖτε νῦν ἕδραςπρώτων ἐφʼ ὑμῶν τῆσδε γῆς ἔκαμψʼ ἐγώ,Φοίβῳ τε κἀμοὶ μὴ γένησθʼ ἀγνώμονες,ὅς μοι, τὰ πόλλʼ ἐκεῖνʼ ὅτʼ ἐξέχρη κακά,ταύτην ἔλεξε παῦλαν ἐν χρόνῳ μακρῷ,ἐλθόντι χώραν τερμίαν, ὅπου θεῶν