δίδασκʼ· ἄνευ γνώμης γὰρ οὔ με χρὴ λέγειν.Οἰδίπουςπέπονθα, Θησεῦ, δεινὰ πρὸς κακοῖς κακά.Θησεύςἦ τὴν παλαιὰν ξυμφορὰν γένους ἐρεῖς;Οἰδίπουςοὐ δῆτʼ, ἐπεὶ πᾶς τοῦτό γʼ Ἑλλήνων θροεῖ.Θησεύςτί γὰρ τὸ μεῖζον ἢ κατʼ ἄνθρωπον νοσεῖς;Οἰδίπουςοὕτως ἔχει μοι. γῆς ἐμῆς ἀπηλάθηνπρὸς τῶν ἐμαυτοῦ σπερμάτων· ἔστιν δέ μοιπάλιν κατελθεῖν μήποθʼ, ὡς πατροκτόνῳ.Θησεύςπῶς δῆτα σʼ ἂν πεμψαίαθʼ, ὥστʼ οἰκεῖν δίχα;Οἰδίπουςτὸ θεῖον αὐτοὺς ἐξαναγκάσει στόμα.Θησεύςποῖον πάθος δείσαντας ἐκ χρηστηρίων;Οἰδίπουςὅτι σφʼ ἀνάγκη τῇδε πληγῆναι χθονί.Θησεύςκαὶ πῶς γένοιτʼ ἂν τἀμὰ κἀκείνων πικρά;Οἰδίπουςὦ φίλτατʼ Αἰγέως παῖ, μόνοις οὐ γίγνεταιθεοῖσι γῆρας οὐδὲ κατθανεῖν ποτε.τὰ δʼ ἄλλα συγχεῖ πάνθʼ ὁ παγκρατὴς χρόνος.φθίνει μὲν ἰσχὺς γῆς, φθίνει δὲ σώματος,θνῄσκει δὲ πίστις, βλαστάνει δʼ ἀπιστία,καὶ πνεῦμα ταὐτὸν οὔποτʼ οὔτʼ ἐν ἀνδράσινφίλοις βέβηκεν οὔτε πρὸς πόλιν πόλει.