κεῖνοι κομίζειν κεῖσʼ ἄναξ, χρῄζουσί με.Θησεύςἀλλʼ εἰ θέλοντά γʼ οὐδὲ σοὶ φεύγειν καλόν.Οἰδίπουςἀλλʼ οὐδʼ, ὅτʼ αὐτὸς ἤθελον, παρίεσαν.Θησεύςὦ μῶρε, θυμὸς δʼ ἐν κακοῖς οὐ ξύμφορον.Οἰδίπουςὅταν μάθῃς μου, νουθέτει, τανῦν δʼ ἔα.Θησεύςδίδασκʼ· ἄνευ γνώμης γὰρ οὔ με χρὴ λέγειν.Οἰδίπουςπέπονθα, Θησεῦ, δεινὰ πρὸς κακοῖς κακά.Θησεύςἦ τὴν παλαιὰν ξυμφορὰν γένους ἐρεῖς;Οἰδίπουςοὐ δῆτʼ, ἐπεὶ πᾶς τοῦτό γʼ Ἑλλήνων θροεῖ.Θησεύςτί γὰρ τὸ μεῖζον ἢ κατʼ ἄνθρωπον νοσεῖς;Οἰδίπουςοὕτως ἔχει μοι. γῆς ἐμῆς ἀπηλάθηνπρὸς τῶν ἐμαυτοῦ σπερμάτων· ἔστιν δέ μοιπάλιν κατελθεῖν μήποθʼ, ὡς πατροκτόνῳ.Θησεύςπῶς δῆτα σʼ ἂν πεμψαίαθʼ, ὥστʼ οἰκεῖν δίχα;Οἰδίπουςτὸ θεῖον αὐτοὺς ἐξαναγκάσει στόμα.