GetPassage urn:cts:greekLit:tlg0011.tlg007.perseus-grc2:31-45 urn:cts:greekLit:tlg0011.tlg007.perseus-grc2:31-45

καὶ δὴ μὲν οὖν παρόντα· χὤ τί σοι λέγεινεὔκαιρόν ἐστιν, ἔννεφʼ, ὡς ἀνὴρ ὅδε.Οἰδίπουςὦ ξεῖνʼ, ἀκούων τῆσδε τῆς ὑπέρ τʼ ἐμοῦαὑτῆς θʼ ὁρώσης, οὕνεχʼ ἡμὶν αἴσιοςσκοπὸς προσήκεις ὧν ἀδηλοῦμεν φράσαι—Ξένοςπρὶν νῦν τὰ πλείονʼ ἱστορεῖν, ἐκ τῆσδʼ ἕδραςἔξελθʼ· ἔχεις γὰρ χῶρον οὐχ ἁγνὸν πατεῖν.Οἰδίπουςτίς δʼ ἔσθʼ ὁ χῶρος; τοῦ θεῶν νομίζεται;Ξένοςἄθικτος οὐδʼ οἰκητός· αἱ γὰρ ἔμφοβοιθεαί σφʼ ἔχουσι, Γῆς τε καὶ Σκότου κόραι.Οἰδίπουςτίνων τὸ σεμνὸν ὄνομʼ ἂν εὐξαίμην κλύων;Ξένοςτὰς πάνθʼ ὁρώσας Εὐμενίδας ὅ γʼ ἐνθάδʼ ἂνεἴποι λεώς νιν· ἄλλα δʼ ἀλλαχοῦ καλά.Οἰδίπουςἀλλʼ ἵλεῳ μὲν τὸν ἱκέτην δεξαίατο·ὡς οὐχ ἕδρας γῆς τῆσδʼ ἂν ἐξέλθοιμʼ ἔτι.