ἄνακτας ἀρκεῖ ταῦτά μοι διειδέναι.Οἰδίπουςκαὶ ποῦ ʼσθʼ ὁ κραίνων τῆσδε τῆς χώρας, ξένοι;Χορόςπατρῷον ἄστυ γῆς ἔχει· σκοπὸς δέ νιν,ὃς κἀμὲ δεῦρʼ ἔπεμψεν, οἴχεται στελῶν.Οἰδίπουςἦ καὶ δοκεῖτε τοῦ τυφλοῦ τινʼ ἐντροπὴνἢ φροντίδʼ, ἕξειν, αὐτὸν ὥστʼ ἐλθεῖν πέλας;Χορόςκαὶ κάρθʼ, ὅταν περ τοὔνομʼ αἴσθηται τὸ σόν.Οἰδίπουςτίς δʼ ἔσθʼ ὁ κείνῳ τοῦτο τοὔπος ἀγγελῶν;Χορόςμακρὰ κέλευθος· πολλὰ δʼ ἐμπόρων ἔπηφιλεῖ πλανᾶσθαι, τῶν ἐκεῖνος ἀΐων,θάρσει, παρέσται. πολὺ γάρ, ὦ γέρον, τὸ σὸνὄνομα διήκει πάντας, ὥστε κεἰ βραδὺςεὕδει, κλύων σοῦ δεῦρʼ ἀφίξεται ταχύς.Οἰδίπουςἀλλʼ εὐτυχὴς ἵκοιτο τῇ θʼ αὑτοῦ πόλειἐμοί τε· τίς γὰρ ἐσθλὸς οὐχ αὑτῷ φίλος;Ἀντιγόνηὦ Ζεῦ, τί λέξω; ποῖ φρενῶν ἔλθω, πάτερ;Οἰδίπουςτί δʼ ἔστι, τέκνον Ἀντιγόνη;Ἀντιγόνηγυναῖχʼ ὁρῶστείχουσαν ἡμῶν ἆσσον, Αἰτναίας ἐπὶπώλου βεβῶσαν· κρατὶ δʼ ἡλιοστεγὴς