οἰκτίρομεν καὶ τόνδε συμφορᾶς χάριν·τὰ δʼ ἐκ θεῶν τρέμοντες οὐ σθένοιμεν ἂνφωνεῖν πέρα τῶν πρὸς σὲ νῦν εἰρημένων.Οἰδίπουςτί δῆτα δόξης ἢ τί κληδόνος καλῆςμάτην ῥεούσης ὠφέλημα γίγνεται,εἰ τάς γʼ Ἀθήνας φασὶ θεοσεβεστάταςεἶναι, μόνας δὲ τὸν κακούμενον ξένονσῴζειν οἵας τε καὶ μόνας ἀρκεῖν ἔχειν;κἄμοιγε ποῦ τοῦτʼ ἐστίν, οἵτινες βάθρωνἐκ τῶνδέ μʼ ἐξάραντες εἶτʼ ἐλαύνετε,ὄνομα μόνον δείσαντες; οὐ γὰρ δὴ τό γεσῶμʼ οὐδὲ τἄργα τἄμʼ· ἐπεὶ τά γʼ ἔργα μουπεπονθότʼ ἐστὶ μᾶλλον ἢ δεδρακότα,εἴ σοι τὰ μητρὸς καὶ πατρὸς χρείη λέγειν,ὧν οὕνεκʼ ἐκφοβεῖ με· τοῦτʼ ἐγὼ καλῶςἔξοιδα. καίτοι πῶς ἐγὼ κακὸς φύσιν,ὅστις παθὼν μὲν ἀντέδρων, ὥστʼ εἰ φρονῶνἔπρασσον, οὐδʼ ἂν ὧδʼ ἐγιγνόμην κακός;νῦν δʼ οὐδὲν εἰδὼς ἱκόμην ἵνʼ ἱκόμην,ὑφʼ ὧν δʼ ἔπασχον, εἰδότων ἀπωλλύμην.