κτύπησε μὲν Ζεὺς χθόνιος αἱ δὲ παρθένοιῥίγησαν, ὡς ἤκουσαν· ἐς δὲ γούναταπατρὸς πεσοῦσαι ʼκλαιον οὐδʼ ἀνίεσανστέρνων ἀραγμοὺς οὐδὲ παμμήκεις γόους.ὁ δʼ ὡς ἀκούει φθόγγον ἐξαίφνης πικρόν,πτύξας ἐπʼ αὐταῖς χεῖρας εἶπεν· ὦ τέκνα,οὐκ ἔστʼ ἔθʼ ὑμῖν τῇδʼ ἐν ἡμέρᾳ πατήρ.ὄλωλε γὰρ δὴ πάντα τἀμά, κοὐκέτιτὴν δυσπόνητον ἕξετʼ ἀμφʼ ἐμοὶ τροφήν·σκληρὰν μέν, οἶδα, παῖδες· ἀλλʼ ἓν γὰρ μόνοντὰ πάντα λύει ταῦτʼ ἔπος μοχθήματα.τὸ γὰρ φιλεῖν οὐκ ἔστιν ἐξ ὅτου πλέονἢ τοῦδε τἀνδρὸς ἔσχεθʼ, οὗ τητώμεναιτὸ λοιπὸν ἤδη τὸν βίον διάζετον.Ἄγγελοςτοιαῦτʼ ἐπʼ ἀλλήλοισιν ἀμφικείμενοι